The Urban Game Locked ΣΤΟΝ ΠΕΙΡΑΙΑ

poster

 

 

19, 20, 21 Μαΐου, 26, 27, 28 Μαΐου, 2, 3, 4 Ιουνίου

Στον Αρχαιολογικό Χώρο των Νεώσοικων της Ζέας (Ακτή Μουτσοπούλου και Σηραγγείου 1)

Δελτίο Τύπου

Μετά την περσινή επιτυχή του εφαρμογή, το The Urban Game επιστρέφει και φέτος μετατρέποντας τον αρχαιολογικό χώρο των Νεώσοικων της Ζέας σε Escape Room. Για τρία διαδοχικά τριήμερα, οι επισκέπτες θα έχουν τη δυνατότητα να πάρουν μέρος σε μια ιδιαίτερη εκδήλωση που συνδυάζει με ξεχωριστό τρόπο gaming, τέχνη, πολιτισμό και ψηφιακό περιβάλλον, στο The Urban Game Locked.

Οι Νεώσοικοι ήταν στην αρχαιότητα επιμήκη κτήρια που στέγαζαν τις τριήρεις του Αθηναϊκού στόλου. Σήμερα κατάλοιπά τους σώζονται σε υπόγειους χώρους σύγχρονων κτηρίων, μίας πολυκατοικίας και ενός σχολείου στην Ακτή Μουτσοπούλου. Αυτός ο αυτόνομος αρχαιολογικός χώρος που μέχρι σήμερα αποτελούσε ένα συμβολικό και ουσιαστικό «κενό» μέσα στο σύγχρονο περιβάλλον της πόλης, γίνεται ζώνη γνώσης και ψυχαγωγίας.

Η νέα εφαρμογή android, συνδυάζει ψηφιακές καλλιτεχνικές προβολές με ένα παιχνίδι Escape Room, για πρώτη φορά εντός ενός αρχαιολογικούς χώρου.

Στόχος της δράσης

Το The Urban Game Locked επιχειρεί να επανασυνδέσει τον αρχαιολογικό χώρο με το ευρύτερο αστικό περιβάλλον του. Χρησιμοποιώντας τη σύγχρονη τεχνολογία υπό τη μορφή διαδραστικών και εκπαιδευτικών εμπειριών στοχεύει να συμβάλλει στην κατανόηση από την πλευρά του επισκέπτη τόσο του ίδιου του μνημείου και της λειτουργίας του όσο και της διαχρονικής εξέλιξης του ιστορικού τοπίου. Παράλληλα, επιδιώκει να επαναπροσδιορίσει τη σχέση της τοπικής κοινωνίας με τον αρχαιολογικό χώρο αναδεικνύοντας τη συμβολική του αξία και καθιστώντας το μνημείο ενεργό πόλο της σύγχρονης κοινωνικής ζωής.

Ο αρχαιολογικός χώρος γίνεται στην πράξη τόπος συνάντησης και εκπαίδευσης, χώρος παιχνιδιού και έρευνας, χρησιμοποιεί ουσιαστικά το παρελθόν κοιτώντας προς το μέλλον.

Φορείς

Η πολιτιστική πρωτοβουλία The Urban Game Locked συνδιοργανώνεται από την Εφορεία Αρχαιοτήτων Δυτικής Αττικής, Πειραιώς και Νήσων σε συνεργασία με την Ελληνική Εταιρεία Περιβάλλοντος και Πολιτισμού.

Η δράση υλοποιείται υπό την αιγίδα του Δήμου Πειραιά, του Ναυτικού Μουσείου Ελλάδος και του Zea Harbour Project.

Έχει την υποστήριξη του Ινστιτούτου της Δανίας στην Αθήνα, της Ομοσπονδιακής Ένωσης Κοινωνικών και Πολιτιστικών Κέντρων Γερμανίας, του Ελληνοκινεζικού Οργανισμού Φιλίας – Συνεργασίας, της Αδελφότητας Κεφαλλήνων & Ιθακήσιων Πειραιά και του Sustainable Energy Youth Network.

Συνεργάζονται επίσης η ΜΚΟ Exile Room και το πρόγραμμα Touch The Past.

Εξοπλισμό για την εκδήλωση θα χορηγήσουν το Ναυτικό Μουσείο Ελλάδος, η Ελληνογαλλική Σχολή Πειραιά «ο Άγιος Παύλος», το ΓΣ Νέου Φαλήρου, το ΓΕΛ Καμινίων και η Αδελφότητα Κεφαλλήνων & Ιθακήσιων Πειραιά.

Το The Urban Game Locked εντάσσεται στις εκδηλώσεις για τη Διεθνή Ημέρα Μουσείων 2017 με θέμα «Μουσεία και αμφιλεγόμενες ιστορίες, τα μουσεία μιλούν για εκείνα που δε λέγονται» και στις Ημέρες Θάλασσας 2017 του δήμου Πειραιά.

Email: info@urbangame.gr

Τηλέφωνο επικοινωνίας: 6946409268

Συντελεστές

Διαχείριση Έργου
Νίκος Βανδώρος
Συνδιαχείριση
Μανώλης Παπαδάκης 

Σχεδιασμός Εφαρμογής

Νίκος Βανδώρος

Προγραμματισμός

Ιάσονας Τόλης, Προγραμματιστής Η/Υ
Θανάσης Κουτσόπουλος, Προγραμματιστής H/Y
Επιστημονικοί συνεργάτες
Μανώλης Παπαδάκης, Αρχαιολόγος
Δώρα Ευαγγέλου, Αρχαιολόγος – Μουσειολόγος
Επιμέλεια έκθεσης & Συντονισμός 
Δώρα Ευαγγέλου, Αρχαιολόγος – Μουσειολόγος (Εφορεία Αρχαιοτήτων Δ. Αττικής, Πειραιώς και Νήσων)

 

ΑΝΟΙΚΤΟΣ ΓΙΑ ΤΟ ΚΟΙΝΟ Ο ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΚΟΣ ΧΩΡΟΣ ΤΗΣ ΗΕΤΙΩΝΕΙΑΣ ΟΧΥΡΩΣΗΣ ΣΤΟΝ ΠΕΙΡΑΙΑ

DCIM100GOPROG0016097.

Η Εφορεία Αρχαιοτήτων Δυτικής Αττικής, Πειραιώς και Νήσων δίνει στο κοινό τη δυνατότητα να επισκεφτεί τον αρχαιολογικό χώρο της Ηετιώνειας οχύρωσης στον Πειραιά, όπου σήμερα εκτελούνται εργασίες αποκατάστασης και διαμόρφωσης.

Οι επισκέπτες θα έχουν την ευκαιρία να δουν από κοντά την εξέλιξη του έργου ανάδειξης του μεγαλύτερου αρχαιολογικού χώρου της πειραϊκής ακτής. Σε αυτόν σώζονται σημαντικά κατάλοιπα της αρχαίας οχύρωσης του λιμανιού του Πειραιά  πάνω στα οποία διαβάζονται τα χνάρια διαφόρων χρονολογικών περιόδων από την αρχική οικοδομική φάση που ανάγεται στον Θεμιστοκλή μέχρι την μακεδονική κυριαρχία στους ελληνιστικούς χρόνους.

Ο χώρος θα είναι ανοικτός από το Σεπτέμβριο μέχρι το Δεκέμβριο του τρέχοντος έτους, τρεις ημέρες την εβδομάδα (Πέμπτη έως Σάββατο).

Ώρες επισκέψεων για το διάστημα Νοεμβρίου-Δεκεμβρίου: 09.00 έως 17.00.

Είσοδος ελεύθερη

Οδηγίες πρόσβασης

Ο αρχαιολογικός χώρος βρίσκεται στο λιμάνι του Πειραιά, απέναντι από την πύλη Ε2 (κρητικά καράβια) και η είσοδος γίνεται από την οδό Κανάρη.

Πληροφορίες

Εφορεία Αρχαιοτήτων Δυτικής Αττικής , Πειραιώς και Νήσων

(Α. Αλεξανδροπούλου)

Αλκιβιάδου 233

18536 Πειραιάς

Τηλ. 210-4590700

ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΚΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΜΑΖΙΟΥ

Στις 15-07-2016 ολοκληρώθηκε η τρίτη ερευνητική περίοδος του Αρχαιολογικού Προγράμματος Μαζίου (Mazi Archaeological Project – MAP). Το Αρχαιολογικό Πρόγραμμα Μαζίου είναι μια αρχαιολογική επιφανειακή έρευνα της πεδιάδας του Μαζίου, στην βορειοδυτική Αττική, με διεπιστημονικό και διαχρονικό προσανατολισμό. Το πρόγραμμα αποτελεί συνεργασία μεταξύ της Εφορείας Αρχαιοτήτων Δυτικής Αττικής, Πειραιώς και Νήσων και της Ελβετικής Αρχαιολογικής Σχολής στην Ελλάδα και διεξάγεται από μια διεθνή ομάδα ερευνητών από την Ελλάδα, την Ελβετία και τις Ηνωμένες Πολιτείες.

Η περιοχή της έρευνας

Η Πεδιάδα του Μαζίου βρίσκεται στο βορειοδυτικό τμήμα του νομού Αττικής, σε απόσταση περίπου 16 χλμ βόρεια της Ελευσίνας και 20 χλμ νότια της Θήβας. Οριοθετείται από τους ορεινούς όγκους του Κιθαιρώνα και της Πάστρας στα βόρεια και από το Μακρό Όρος στα νότια. Κατά την αρχαιότητα η περιοχή αυτή βρισκόταν στα σύνορα Αττικής και Βοιωτίας (Θουκυδίδης 2.18.1-2). Στην περιοχή υπάρχουν τρεις αξιόλογοι αρχαιολογικοί χώροι. Το Φρούριο της αρχαίας Οινόης, ο μεμονωμένος πύργος της Οινόης (ή Πύργος Μαζίου) και το Φρούριο των Ελευθερών
Στο ανατολικό τμήμα της πεδιάδας βρίσκεται ο οχυρωμένος αττικός δήμος της Οινόης. Η αρχαία Οινόη, δήμος της Ιπποθοωντίδας φυλής, αναφέρεται από τον Ηρόδοτο (5.74.2) ως «δήμος στις εσχατιές της Αττικής». Ως μεθοριακός δήμος, ήταν ιδιαίτερα εκτεθειμένος σε εχθρικές επιθέσεις και επιδρομές. Όταν ξέσπασε ο πελοποννησιακός πόλεμος, το 431 π.Χ., η Οινόη ήταν ο πρώτος αττικός οικισμός που υπέστη επίθεση από τους Πελοποννήσιους, με αρχηγό τον Αρχίδαμο (Θουκυδίδης 2.18.1-2). Η αποτυχία του Αρχίδαμου να καταλάβει την πόλη μαρτυρεί πως ήταν ήδη καλά οχυρωμένη εκείνη την εποχή.

Στο δυτικό άκρο της κοιλάδας βρίσκονται ο οικισμός και το φρούριο των αρχαίων Ελευθερών. To φρούριο δεσπόζει πάνω από την είσοδο ενός φαραγγιού που, μέσω του φυσικού περάσματος Κάζα, οδηγεί στην Βοιωτία. Η ίδρυση της πόλης των Ελευθερών ανάγεται στον θεό Διόνυσο και συνδέεται με τη βοιωτική μυθολογία. Η πόλη ωστόσο προσαρτήθηκε πολιτικά στην Αττική και η λατρεία του Διονύσου αποτέλεσε μία από τις κύριες λατρείες της Αθήνας. Οι Ελευθερές ήταν ο τόπος καταγωγής του γλύπτη Μύρωνα. Παρόλα αυτά οι αρχαίες Ελευθερές ουδέποτε έγιναν αττικός δήμος. Αργότερα οι Ελευθερές εντάχθηκαν στη Βοιωτία. Η αρχαιολογική έρευνα στον οικισμό των Ελευθερών αποκάλυψε τα θεμέλια ενός δωρικού ναού του 4ου αι. π.Χ., δύο παλαιοχριστιανικές βασιλικές, κτίσματα και νεκρόπολη. Όταν τον 2ο αι. μ.Χ., ο Παυσανίας (1.38.9) επισκέφθηκε τον οικισμό, τον βρήκε μερικώς κατεστραμμένο.
Πάνω από τον οικισμό βρίσκεται το εντυπωσιακό φρούριο των Ελευθερών, το οποίο είναι από τα πιο καλοδιατηρημένα στην ηπειρωτική Ελλάδα. Η μεταβαλλόμενη πολιτική θέση των Ελευθερών αφήνει αναπάντητο το ερώτημα σχετικά με την πρωτοβουλία για την κατασκευή του Φρουρίου. Για πολλά χρόνια αναφερόταν ως αττικό οχυρό που προστάτευε την είσοδο στην Αττική, ωστόσο φαίνεται πιο πιθανό ότι χτίστηκε στο πρώτο μισό του 4ου αι. π.Χ. από τους Βοιωτούς.

Στο μέσον της πεδιάδας ξεχωρίζει ο εμβληματικός Πύργος Μαζίου. Έχει τετράγωνη κάτοψη 9μ.x 9μ. και είναι από τους πιο μεγάλους πύργους της Αττικής. Διατηρείται σε ύψος 14 μέτρων και θα είχε πέντε ορόφους. Η λειτουργία του πύργου για πολλά χρόνια θεωρήθηκε στρατιωτική, ως κατάλυμα για τη φιλοξενία των αθηναϊκών στρατευμάτων που επόπτευαν την οδό Ελευθερών-Ελευσίνας. Ωστόσο μια εναλλακτική ερμηνεία είναι πως θα μπορούσε να αποτελεί πύργο αρχαίας αγροικίας.

Σκοπός του Αρχαιολογικού Προγράμματος Μαζίου (Mazi Archaeological Project) είναι να δοθεί έμφαση στο ευρύτερο τοπίο της πεδιάδας του Μαζίου και στη διαχρονική ιστορία του τόπου, εστιάζοντας σε ζητήματα ανθρώπινης κατοίκησης και της σχέσης ανθρώπου-φυσικού περιβάλλοντος καθώς και σε θέματα πολιτικής κυριαρχίας, επαφών και μετακινήσεων πληθυσμών ανάμεσα στην Αττική και την Βοιωτία από την προϊστορία μέχρι σήμερα. Η αρχαιολογική έρευνα πεδίου ξεκίνησε το 2014. Η επιτόπια αρχαιολογική έρευνα συνδυάζεται με τεχνολογικές εφαρμογές και διεπιστημονικές προσεγγίσεις όπως ποικιλία μεθόδων τηλεπισκόπησης (ανάλυση WorldView-2 πολυφασματικών δορυφορικών εικόνων), χρήση αεροφωτογραμμετρίας, πυρηνοληψία, χωρική ανάλυση. Στο πεδίο, ομάδες αρχαιολόγων πραγματοποιούν συστηματική επισκόπηση του εδάφους στις βατές και εύκολα προσβάσιμες περιοχές ενώ σε περιοχές δύσκολα προσβάσιμες, ακατάλληλες για την συστηματική επισκόπηση, όπως βουνοκορφές, δασώδεις και απόκρημνες πλαγιές πραγματοποιείται εκτεταμένη έρευνα. Εξετάζονται προσεκτικά η επιφάνεια και τα χαρακτηριστικά του εδάφους, καταγράφεται κάθε αρχιτεκτονικό κατάλοιπο ή οικοδομικό στοιχείο, καταμετρώνται όλα τα κινητά ευρήματα και ακολουθεί τεκμηρίωση με φωτογράφηση, χαρτογράφηση GPS, σχεδία, μετρήσεις και λεπτομερείς σημειώσεις.

Μέχρι στιγμής έχει καλυφθεί ερευνητικά το μεγαλύτερο τμήμα της πεδιάδας, των λόφων και των απόκρημνων ορεινών πλαγιών που την περιβάλλουν. Έχει δημιουργηθεί ο γεωμορφολογικός χάρτης της περιοχής που αποτελεί βασικό υπόβαθρο της έρευνας και εργαλείο κατανόησης. Τα ευρήματα της έρευνας χρονολογούν την ανθρώπινη παρουσία στην περιοχή ήδη από τους νεολιθικούς χρόνους. Εντοπίστηκαν και χαρτογραφήθηκαν θέσεις των κλασικών και ρωμαϊκών χρόνων καθώς και εκτενείς εγκαταστάσεις της μεσαιωνικής περιόδου. Επιπλέον έχουν αποτυπωθεί λεπτομερώς όλα τα γνωστά μνημεία της περιοχής: Φρούριο Οινόης, Φρούριο Ελευθερών, Ναός Διονύσου στις Ελευθερές, Ναός Αγίας Παρασκευής, Ναός Αγίων Θεοδώρων, Μεσαιωνικός Πύργος Κοντύτας.

 

web site: www. maziplain.org

Ειρήνη Σβανά

ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΣ ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΣ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑΣ 2015 – Η ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΜΑΣ

Ανασκαφές_Μετρό_Πειραιά_(2)

Η φωτογραφία των συνάδελφων Παναγιώτη Κουτή και Γιώργου Πέππα από το έργο του Μετρό στον Πειραιά επιλέχθηκε από την ελληνική κριτική επιτροπή για να εκπροσωπήσει τη χώρα στην τελική φάση του διεθνούς σκέλους του Ευρωπαϊκού Διαγωνισμού Επιστημονικής Φωτογραφίας 2015 (European Science Photo Competition) της Wikipedia. Η φωτογραφία θα διαγωνιστεί στην κατηγορία Άνθρωποι στην Επιστήμη (People in Science) απέναντι σε φωτογραφίες από 40 ευρωπαϊκές χώρες. O διαγωνισμός διοργανώνεται για πρώτη φορά πανευρωπαϊκά από την Wikipedia με κεντρικό σύνθημα «European culture cannot be imagined without European science. It’s not enough to just speak about it, it must also be shown» και κατάφερε να συγκεντρώσει 8000 εικόνες διαφόρων τύπων από 1800 συμμετέχοντες. Τα αποτελέσματα θα ανακοινωθούν στο τέλος του μήνα.

Ευχόμαστε καλή επιτυχία στους συναδέλφους.

Για να δείτε όλες τις φωτογραφίες που θα διαγωνιστούν στην τελική φάση:

https://commons.wikimedia.org/w/index.php?title=Commons:European_Science_Photo_Competition_2015/Winners&mobileaction=toggle_view_desktop#Finalists

ΑΤΕΝΙΖΟΝΤΑΣ ΚΑΙ ΠΑΛΙ ΤΟΝ ΑΡΓΟΣΑΡΩΝΙΚΟ

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

12 Αυγούστου ώρα 6:30μ.μ Mετά από δυο χρόνια σκληρής δουλειάς επανατοποθετήθηκε και ο 121ος λίθος στον 6ο και τελευταίο δόμο του μνημείου που δεσπόζει πλέον στην κορυφή του ακρωτηρίου «Κολόνες» στη νότια Σαλαμίνα.

Το έτος 2012 εντάχθηκε στο ΕΣΠΑ  η υλοποίηση της μελέτης αναστήλωσης του πολιτικού μηχανικού Κώστα Μαμαλούγκα που πρότεινε τη μερική αναστήλωση του μνημείου (με την επανατοποθέτηση 43 λιθοπλίνθων) με  προϋπολογισμό  270.000€.  Στο πλαίσιο  του ΕΣΠΑ «Αναστήλωση και ανάδειξη του ταφικού μνημείου του 4ου αι.π.χ. στις Κολόνες Σαλαμίνας» τον Απρίλιο του 2013 ξεκίνησαν οι εργασίες και η μελέτη στατικής επάρκειας ανατέθηκε στον πολιτικό μηχανικό αναστηλωτή Κώστα Ζάμπα. Μετά από εμπεριστατωμένη τεκμηρίωση όλων των πεσμένων λίθων, εκπονήθηκε νέα συμπληρωματική μελέτη, που πρότεινε την επέκταση της αναστήλωσης χρησιμοποιώντας σχεδόν το σύνολο του πεσμένου υλικού, αλλά και συμπλήρωση με νέους λίθους.(επανατοποθέτηση 121 συνολικά λιθοπλίνθων) Ουσιαστικά τριπλασιάστηκε το προς υλοποίηση αντικείμενο του έργου, χωρίς όμως την ανάλογη αναπροσαρμογή της χρηματοδότησης.

Αξίζει να σημειώσουμε ότι οι μεγάλες δυσκολίες που συνήθως προκύπτουν σε τέτοια έργα λόγω διοικητικών και κυρίως οικονομικών προβλημάτων, ξεπεράστηκαν και αυτό οφείλεται στο ζήλο, στη φιλοτιμία και στο μεράκι που έδειξαν όλα τα μέλη της ομάδας εργασίας. Δικαίως λοιπόν μπορούν να υπερηφανεύονται οι: Φαίδρα Αποστολίκα αρχιτέκτων μηχανικός, Μελέτης Κώτσαινας Πολιτικός μηχανικός, Γιάννης Χαιρετάκης αρχαιολόγος, Βαγγέλης Κρουστάλης αρχαιολόγος, Ματιέ Φρανσουά μαρμαροτεχνίτης, Μιχάλης Μαραβέλιας ειδικευμένος τεχνίτης, Βασίλης Τζιβάκος ειδικευμένος τεχνίτης, Παναγιώτης Σιγάλας ειδικευμένος τεχνίτης, Βασίλης Σαρρής ανάδοχος αναστηλωτικών εργασιών, Γιώργος Παγανής μαρμαροτεχνίτης, Χρήστος Κωνσταντινίδης, Γιώργος Ντάλας, Γιώργος Αρναούτης, Θανάσης Σολωμωνίδης, ειδικευμένοι τεχνίτες, Γιώργος Ασημακόπουλος υποστήριξη οικονομικών-διοικητικών θεμάτων. Σημειωτέον, «ενορχηστρωτής» του αναστηλωτικού έργου είναι ο μηχανικός Κώστας Ζάμπας. Υπεύθυνοι αρχαιολόγοι: Άντα Κάττουλα και Μάχη Καπετανοπούλου.

Το Ταφικό μνημείο

Η ταφική ερμηνεία του μνημείου αποτέλεσε πρόσφατο απόκτημα της επιστημονικής γνώσης, καθ’ όσον μέχρι και πριν από τις ανασκαφές των ετών 1995, 1997 και 1999 από την αρχαιολόγο  της Β΄ Εφορείας Προϊστορικών Κλασικών Αρχαιοτήτων, κ. Ιφ. Δεκουλάκου, στο μνημείο είχαν αποδοθεί άλλες χρήσεις. Έτσι το μνημείο είχε εσφαλμένα  θεωρηθεί ως πύργος επόπτευσης, ως ναός του Αίαντα σύμφωνα με τις αναφορές του Παυσανία και τέλος ως φρυκτωρία λόγω της κομβικής θέσης που βρίσκεται.

Πρόκειται για έναν μνημειακής κατασκευής κυκλικό ταφικό περίβολο του 4ου αι. π.Χ, που περιέκλειε τουλάχιστον τέσσερις ταφές προσώπων της ίδιας οικογένειας. Είναι η εποχή κατά την οποία μια τάση υπερβολής χαρακτηρίζει τη «σήμανση» των τάφων σε ολόκληρη την Αττική. Στο πλαίσιο αυτό ο κτήτορας του μνημείου επέλεξε την κορυφή του ακρωτηρίου για να κατασκευάσει το εντυπωσιακό οικογενειακό ταφικό μνημείο με σκοπό να αποδώσει τιμή στα αγαπημένα του πρόσωπα που «φεύγουν», αλλά  και να κερδίσει την πολυπόθητη υστεροφημία καθιστώντας το μνημείο ένα χαρακτηριστικό τοπόσημο ορατό στους διερχόμενους από στεριά και από θάλασσα.

Μάχη Καπετανοπούλου