Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΜΙΑΣ ΠΕΡΙΚΕΦΑΛΑΙΑΣ

 20131017_102006

Στέκεται καμαρωτή μέσα στις προθήκες του Αρχαιολογικού Μουσείου Πειραιά και έχει μια ιστορία να σας αφηγηθεί.

Την έφτιαξε πριν πολλούς αιώνες ένας μεταλλουργός. Την έκανε γερή να αντέχει στα χτυπήματα, τη στόλισε με ένα ωραίο λοφίο και την γυάλισε καλά καλά. Έπειτα ήρθε ο νέος που την είχε παραγγείλει. Την πήρε στα χέρια του, την δοκίμασε. Του άρεσε. Από τότε οι δύο τους έγιναν αχώριστοι. Όταν δεν την φορούσε στη μάχη, η περικεφαλαία ξεκουραζόταν στο σπίτι του οπλίτη συντροφιά με τα άλλα όπλα του. Τον μεταλλικό θώρακα, τις περικνημίδες, το σπαθί το δόρυ και τη μεγάλη ασπίδα.

Μα κάποια στιγμή ο οπλίτης έφυγε για το μεγάλο ταξίδι στον Κάτω Κόσμο και έτσι χώρισαν οι δρόμοι τους. Πέρασαν πολλά χρόνια από τότε. Η περικεφαλαία ύστερα από πολλές πολλές περιπέτειες βρέθηκε  μέσα στην προθήκη του μουσείου, να τη θαυμάζουν οι επισκέπτες και να την ζωγραφίζουν τα παιδιά.  Κάποια παιδιά, αγόρια κυρίως, τη ζωγραφίζουν να τη φορά ένας πολεμιστής και τότε η περικεφαλαία χαίρεται διπλά γιατί είναι σαν να βλέπει ξανά τον αγαπημένο της οπλίτη.

 

Εύη Πίνη

ΜΙΑ ΠΕΡΙΚΕΦΑΛΑΙΑ, ΕΝΑΣ ΚΑΘΡΕΦΤΗΣ ΚΑΙ ΜΙΑ ΚΟΥΚΛΑ

Αρχαιολογικό Μουσείο Πειραιά

Αρχαιολογικό Μουσείο Πειραιά

«Μια περικεφαλαία, ένας καθρέφτης και μια κούκλα»  στο Αρχαιολογικό Μουσείο Πειραιά

Διοργάνωση: Τμήμα Εκπαιδευτικών Προγραμμάτων ΚΣΤ ΕΠΚΑ

Με τι παιχνίδια έπαιζαν τα παιδιά στην αρχαία Αθήνα; Πώς έμοιαζε ένα αρχαίο μπιμπερό; Πού φύλαγαν  οι κυρίες τα κοσμήματα και τα καλλυντικά τους; Πώς ήταν οι καθρέφτες τους;  Σε τι χρησίμευε η στλεγγίδα; Πώς να αισθανόταν ένας οπλίτης τη στιγμή που φορούσε την περικεφαλαία του για να μπει στη μάχη;

Μικρές ιστορίες από την καθημερινή ζωή στον αρχαίο Πειραιά όπως την «αφηγούνται» τα εκθέματα του μουσείου.

Το εκπαιδευτικό πρόγραμμα απευθύνεται σε μαθητές Δ’ Ε’ Στ’  Δημοτικού.

Περίοδος λειτουργίας: 15/10/13 – 12/6/14

 

ΤΙ ΓΙΝΕΤΑΙ ΣΤΙΣ ΚΟΛΟΝΕΣ;

"Τι γίνεται στις Κολόνες;"

20 – 21Οκτωβρίου

Ένα διήμερο αφιερωμένο στο έργο της Αρχαιολογικής Υπηρεσίας

Η Αρχαιολογική Υπηρεσία γιορτάζει! Στις 20 και 21 Οκτωβρίου, μουσεία μνημεία και αρχαιολογικοί χώροι ανοίγουν τις πύλες τους στο κοινό και το προσκαλούν να γνωρίσει το έργο της  παλαιότερης  δημόσιας  υπηρεσίας του Ελληνικού κράτους.

Η ΚΣΤ Εφορεία Προϊστορικών και Κλασικών Αρχαιοτήτων συμμετέχοντας στον εορτασμό, επέλεξε να παρουσιάσει ένα έργο που υλοποιείται την περίοδο αυτή στη Σαλαμίνα. Πρόκειται για το έργο «Αναστήλωση και Ανάδειξη του Ταφικού Μνημείου στις Κολόνες Σαλαμίνας»  που έχει ενταχθεί στο ΕΣΠΑ 2007 – 2013.

 

«Τι γίνεται στις Κολόνες;»

Αυτός είναι ο τίτλος της εκδήλωσης που ετοίμασε το  Τμήμα Εκπαιδευτικών Προγραμμάτων της ΚΣΤ ΕΠΚΑ  για τους μαθητές της Στ τάξης του Αιαντείου Δημοτικού Σχολείου. 

Οι μαθητές αφού παρακολουθήσουν την ταινία κινουμένων σχεδίων  «Οι ειδικοί της αρχαιολογίας», θα επισκεφθούν τις Κολόνες. Θα γνωρίσουν τον αρχαιολογικό χώρο  και θα δουν από κοντά πώς δουλεύουν οι αρχαιολόγοι, οι συντηρητές, οι αρχιτέκτονες και οι εργάτες για να αναστηλώσουν  το μνημείο.

Τα παιδιά θα έχουν την ευκαιρία να πάρουν  συνεντεύξεις από τους εργαζόμενους, να τους φωτογραφίσουν την ώρα που δουλεύουν και στη συνέχεια να συνθέσουν ένα δικό τους «δελτίο τύπου» για να αναδείξουν με τη σειρά τους αυτό το σημαντικό έργο που υλοποιεί στην περιοχή τους η Αρχαιολογική Υπηρεσία.

 

Ο Δήμος Σαλαμίνας, συμβάλλοντας στην πραγματοποίηση  της  εκδήλωσης διαθέτει το μέσο για τη μεταφορά των μαθητών στον αρχαιολογικό χώρο.

 

 

 

«ΨIΘΥΡΟΙ ΘΕΩΝ»

"ΨΙΘΥΡΟΙ ΘΕΩΝ"

 

«Ψίθυροι θεών»  στο Αρχαιολογικό Μουσείο Πειραιά

Διοργάνωση: Τμήμα Εκπαιδευτικών Προγραμμάτων ΚΣΤ ΕΠΚΑ

Πώς και γιατί η θεά Αθηνά ξεπήδησε από το κεφάλι του Δία;  Γιατί η Αθήνα ονομάστηκε… Αθήνα;  Πώς βρέθηκε το κεφάλι της φοβερής Μέδουσας πάνω στην αιγίδα της Αθηνάς; Πού γεννήθηκαν η Άρτεμη και ο Απόλλωνας;  Ποιος ήταν ο πατέρας τους και γιατί η μητέρα τους η Λητώ δυσκολεύτηκε τόσο πολύ να βρει ένα τόπο να γεννήσει  παιδιά της; 

Τέσσερις χάλκινοι θεοί, ο Απόλλωνας η Αθηνά, η Μικρή και η Μεγάλη Άρτεμη συνομιλούν με τους μικρούς επισκέπτες και τους αφηγούνται τις ιστορίες τους.

 

Το εκπαιδευτικό πρόγραμμα απευθύνεται σε μαθητές νηπιαγωγείου, Α’ Β’  και Γ’  Δημοτικού.

 

Περίοδος λειτουργίας: 15/10/13 – 12/6/14

Από τις 10/6 /14 έως 27/6/14 το εκπαιδευτικό πρόγραμμα μπορούν να παρακολουθήσουν ομάδες προνηπίων.      

 

SINE SOLE SILEO: ΧΩΡΙΣ ΗΛΙΟ ΣΙΩΠΩ

DSC_0775

Ανακοίνωση της αρχαιολόγου Αγγελικής Πούλου στο πλαίσιο των εκδηλώσεων ΕΗΠΚ 2013 στο Αρχαιολογικό Μουσείο Πειραιά

Η φράση αυτή αναγράφεται στα ρολόγια που βλέπουμε και σήμερα σε πόλεις της Ευρώπης όπως αυτό του ναού του St Michaels σε επαρχιακή πόλη του Λάνκαστερ της ΒΔ Αγγλίας. Τα τρία S της φράσης ήταν πολύ συχνά χαραγμένα στην ωρολογόπλακα, το ανάλλημα κατά τους αρχαίους, των ηλιακών ρολογιών που κοσμούσαν τις ρωμαϊκές επαύλεις καθώς τα ρολόγια έγιναν γνωστά στη Ρώμη από τους Έλληνες της Μεγάλης Ελλάδας το 164 π.Χ. 

Επέλεξα αυτή τη φράση για  το ηλιακό ρολόι του Μουσείου Πειραιά  που σιωπούσε για πολλά χρόνια στις Αποθήκες του κι έρχεται τώρα  στο φως να μας διηγηθεί την ιστορία του.

Το ηλιακό ρολόι του Μουσείου Πειραιά διατηρείται σε πολύ καλή κατάσταση και ουσιαστικά το σημαντικότερο είναι ότι σώζεται ο χάλκινος γνώμων και υπολείμματα ερυθρού και μαύρου χρώματος  στις εγχάρακτες γραμμές της ωρολογόπλακας .

Ο γνώμων είναι το βασικό εξάρτημα του ηλιακού ρολογιού και υπήρξε το αρχαιότερο αστρονομικό όργανο.

(Οι άνθρωποι αισθανόμενοι την ανάγκη να μετρούν τον χρόνο και να ελέγχουν την αδιάκοπη ροή του, να ακολουθούν την τάση των ημερήσιων κι εποχιακών κύκλων για να ρυθμίσουν τις δραστηριότητές τους, χρησιμοποίησαν το πρώτο μέσο ελέγχου της ροής του χρόνου τον ΗΛΙΟ: Παρατηρώντας τη θέση του στον ουρανό, κατά μήκος του  ημερήσιου τόξου και του χρόνου που απομένει μέχρι να νυχτώσει. Είναι επίσης φυσικό να συνδέσουν τη φωτεινότητα με την πιο άμεση συνέπειά της τη σκιά. Η σκιά που δημιουργείται από το φως του ήλιου κατά τη διάρκεια της ημέρας με τη σταδιακή της αυξομείωση οδήγησε μέσω της φαινομενικά ασήμαντης παρατήρησης στη χρήση του γνώμωνα.)

Ο γνώμων   πρωτοχρησιμοποιήθηκε από τους Κινέζους πριν από τη δεύτερη χιλιετία  π.Χ. , τους  Αιγυπτίους, τους Βαβυλωνίους, τους Χαλδαίους, οι οποίοι κατόρθωσαν με τη βοήθεια ενός κατακόρυφου στύλου, μιας κατακόρυφης ράβδου, να χαράξουν τη μεσημβρινή γραμμή ( τη μεσημβρία, τη διεύθυνση Βορρά- Νότου) και από αυτή να καθορίσουν και τα άλλα σημεία του ορίζοντα.  Η μεσημβρινή γραμμή υποδεικνύεται από τη σκιά του γνώμονα τη στιγμή που έχουμε μεσημέρι και ο ήλιος μεσουρανεί . Οι πολύ γνωστοί σε όλους μας οβελίσκοι των Αιγυπτίων χρησιμοποιούνταν ως γνώμονες.

Στη συνέχεια προσδιόρισαν τις τροπές, τις ισημερίες, την απόκλιση του ήλιου και τελικά κατόρθωσαν να κατασκευάσουν τα πρώτα ηλιακά ρολόγια που μετρούσαν τον αληθινό ηλιακό χρόνο, αφού η κίνηση της σκιάς του γνώμονα, αναπαριστά την πορεία του ήλιου κι επιτρέπει τη διαίρεση της ημέρας σε ίσα μέρη. Εξελικτικά οι αρχαίοι αστρονόμοι αντιλήφθηκαν ότι για να μετατοπίζεται ομοιόμορφα η σκιά του στύλου πάνω στο οριζόντιο επίπεδο θα έπρεπε να του δώσουν κλίση κατά γωνία ίση με το γεωγραφικό πλάτος του τόπου, σε σχέση με την πλάκα του ηλιακού ρολογιού. Αυτή η κλίση του στύλου ως προς το οριζόντιο επίπεδο δημιούργησε την έννοια του γνώμονα (γνώμων= γωνιώμων = ο μετρών τη γωνία φ) Με βάση αυτή την αρχή  τα ηλιακά ρολόγια κατασκευάζονταν για το συγκεκριμένο γεωγραφικό πλάτος κάθε τόπου.

Παρότι τα ηλιακά ρολόγια μετρούν το χρόνο μόνο κατά τη διάρκεια της ημέρας αυτό δεν εμπόδισε την ευρεία εξάπλωσή τους  μέχρι και τον 16ο αιώνα μ. Χ. καθώς στην αρχαιότητα το σημαντικό μέρος του χρόνου είναι αυτό που οι άνθρωποι εργάζονται και δραστηριοποιούνται.  

Στην Ελλάδα, πρώτος ο Αναξίμανδρος ο Μιλήσιος (610-540 π.Χ), μαθητής του Θαλή, σύντροφος και διάδοχος στη Σχολή του, την Ιωνική ΣΧΟΛΗ, εισήγαγε τον γνώμονα κι έστησε στη Σπάρτη έναν πυραμιδοειδή.

Ο Αναξιμένης μαθητής του Αναξίμανδρου που δραστηριοποιήθηκε στα μέσα του 6ου αι. π.Χ. τελειοποίησε τον γνώμονα και κατασκεύασε στη Σπάρτη ονομαστό ηλιακό ρολόι.        

Τα ηλιακά ρολόγια κατασκευάστηκαν σε πολλούς τύπους:  οριζόντιες ή κατακόρυφες πλάκες με βαθμολογημένες κλίμακες, κοίλες σφαίρες, με σημαντικότερα τα κατακόρυφα και οριζόντια ηλιακά ρολόγια που αναφέρονται και ως ΣΚΙΑΘΗΡΙΚΑ επειδή ΘΗΡΕΥΟΥΝ: κυνηγούν τον Ήλιο.

Το ηλιακό ρολόι του Μουσείου ανήκει στον τύπο των κατακόρυφων, κωνικού τύπου. Είναι κατασκευασμένο από λευκό μάρμαρο. Έχει ύψος 22 εκατοστά και πλάτος 19 εκ. Στη  βάση του διαμορφώνονται δύο προεξοχές, η μία έχει αποσπαστεί, που σχηματίζονται με ανάγλυφο κυμάτιο. Χρονολογείται στη Ρωμαϊκή περίοδο.

Το ρολόι είναι κατασκευασμένο ώστε να ακουμπά, δεν υπάρχουν ίχνη στην επιφάνεια που να μαρτυρούν στερέωση. Αποτελείται από ημισφαιρική κοίλη επιφάνεια , στην οποία έχουν χαραχθεί 11 γραμμές που τη χωρίζουν σε 12 τμήματα , όσα και οι ώρες της ημέρας. Κάθετες σε αυτές χαράσσονται τρεις γραμμές που αντιστοιχούν στο χειμερινό ηλιοστάσιο, την ισημερία και το θερινό ηλιοστάσιο. Στο μέσον της ημισφαιρικής επιφάνειας έχει στερεωθεί με μολυβδοχόηση στην επιφάνεια του μαρμάρου  ο τετράεδρος επιμήκης  χάλκινος γνώμων. Ο γνώμων έχει μήκος 69 χιλ. και φθάνει το μήκος της  γραμμής της μεσημβρίας. Η βασική αρχή που ακολούθησε ο κατασκευαστής ίχνη της οποίας διακρίνονται στην επιφάνεια του μαρμάρου:  πρώτα καθόρισε και σμίλεψε το πλάτος του οργάνου, αφού μέτρησε και τοποθέτησε τη γραμμή της μεσημβρίας κατόπιν οριοθέτησε τη γραμμή της ισημερίας που σηματοδοτούσε και τη διατομή της ημισφαιρικής επιφάνειας. Οι υπόλοιπες ημερήσιες ώρες χαράσσονται στη συνέχεια και αυτές που βρίσκονται κοντά στο κέντρο εμφανίζονται σχεδόν ευθείες ενώ οι πλευρικές είναι σχεδόν καμπύλες. Οι δύο πλευρικές επιφάνειες είναι συμμετρικές σε σχέση με τη μεσημβρία και η 6η γραμμή είναι καθοριστική για την επίτευξή της . Τα κατακόρυφα ηλιακά ρολόγια ήταν στραμμένα προς το Νότο όπως και του Πειραιά.

Δύο είναι τώρα τα ερωτήματα που εγείρονται:  Α. Για ποιο γεωγραφικό πλάτος κατασκευάστηκε και  Β. Ποιος είναι ο βαθμός ακριβείας του.

ΓΙΑ ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΕΡΩΤΗΜΑ:  Δεν γνωρίζουμε ακριβή στοιχεία για την προέλευση του αντικειμένου. Γνωρίζουμε μόνον ότι το αντικείμενο  προέρχεται από τη Συλλογή Μελετόπουλου η οποία αποτέλεσε τον πυρήνα της αρχαιολογικής συλλογής του Μουσείου Πειραιά.  Γνωρίζουμε επίσης ότι ο αρχαιόφιλος Ιωάννης Μελετόπουλος είχε συλλέξει στον κήπο του στην οδό Θηβών επιτύμβιες στήλες από την περιοχή του βόρειου νεκροταφείου του Πειραιώς και τυχαία ευρήματα από την οικοδόμηση και τα έργα διαμόρφωσης της πόλης.

Σύμφωνα με τις μετρήσεις και τους μαθηματικούςυπολογισμούς του πρώτου μελετητή του οργάνου του ΠΑΡΙΣ, οοποίος δημοσίευσε τη μελέτη του το 1914   ο Πειραιάς έχει γεωγραφικό πλάτος 37ο και 57΄. Το ηλιακό ρολόι έχει κατασκευαστεί για έναν τόπο που το γεωγραφικό του πλάτος είναι 36ο 36΄24΄΄. Η απόκλιση που παρουσιάζεται είναι ουσιαστικά 1ο και 20΄και 36΄΄, η οποία για ένα αρχαίο ηλιακό ρολόι είναι σχεδόν μηδαμινή. Η διαφορά του  Γεωγραφικού πλάτους του Πειραιά από την Αθήνα είναι κατά προσέγγιση 3΄΄. Έτσι ο ΠΑΡΙΣ υποστηρίζει ότι το ρολόι είχε υπολογιστεί για το γεωγραφικό πλάτος του Πειραιά. Θα μπορούσε βέβαια και για την Αθήνα.

 Όσον αφορά στο δεύτερο ερώτημα, αυτό της ακρίβειας ο μελετητής  έχει υπολογίσει ότι ο χρόνος της ημέρας για την πόλη του Πειραιά είναι 14h 36’ 56’’ ενώ το ρολόι έχει κατασκευαστεί για μία πόλη με ημερήσιο χρόνο 15h29’ 12’’. Πρόκειται λοιπόν για μεγάλη απόκλιση η οποία σύμφωνα με τον μελετητή οφείλεται καθαρά σε κατασκευαστικό λάθος. Όμως ο ΠΑΡΙΣ θεωρεί ότι εφόσον ο υπολογισμός του γεωγραφικού πλάτους είναι ακριβής τότε το ρολόι του Μουσείου Πειραιά  είναι ένα ακριβές όργανο.

Από τα λίγα παγκοσμίως ηλιακά ρολόγια κωνικού τύπου που σώζονται σε τόσο καλή κατάσταση όσο αυτό του Πειραιά είναι :

– Το ηλιακό ρολόι της Δήλου. Βρέθηκε το 1910 ΒΔ της Ιερής Λίμνης. Φέρει ακέραιο γνώμονα και ίχνη χρώματος στις γραμμές.

– Το ηλιακό ρολόι της Πάφου, στο Μουσείο της Πάφου. Ο γνώμων του οργάνου είναι αρκετά κατεστραμμένος. Η βάση κοσμείται με κυμάτιο.

– Το ηλιακό ρολόι του Εθνικού Αρχαιολογικού Μουσείου.

Βρέθηκε στα ερείπια του θεάτρου του Διονύσου και φέρει ακέραιο τον γνώμονα.

-Το ηλιακό ρολόι της Πομπηίας.

– Το ηλιακό ρολόι της Νάπολη.

– Το ηλιακό ρολόι από το Δίον.

– Το ηλιακό ρολόι του Πολύγυρου Χαλκιδικής.

Συνήθως τα ηλιακά ρολόγια τοποθετούνταν σε δημόσιους χώρους.

Πολύ γνωστό μέχρι τις μέρες μας το ωρολόγιον του Ανδρονίκου του Κυρρήστου στην αρχαία Αγορά της Αθήνας του β΄μισού του 1ου αι. π.Χ.,  ο Πύργος των Ανέμων ή Αέρηδες στην Πλάκα. (Το οκταγωνικό κτίσμα είχε χρήση ως ανεμοδείκτης, ηλιακό ρολόι, φαίνονται μέχρι και σήμερα οι εγχαράξεις των ωρών των ηλιακών ρολογιών στις οκτώ όψεις του μνημείου και πιθανόν ως πλανητάριο.)

Ολοκληρώνοντας θα ήθελα να επισημάνω ότι το ηλιακό  ρολόι του Μουσείου μας για όποιο γεωγραφικό πλάτος κι αν κατασκευάστηκε αποτελεί ένα επίτευγμα της αρχαίας τεχνολογίας, ένα ακριβές όργανο μέτρησης του χρόνου.

 

   Αγγελική Πούλου

Αρχαιολόγος ΚΣΤ΄ΕΠΚΑ

 

 

 

 

«ΕΥΝΟΪΚΟΙ ΟΙ ΑΝΕΜΟΙ ΚΑΙ Η ΘΑΛΑΣΣΑ ΑΚΥΜΑΝΤΗ»

Αρχαιολογικό Μουσείο Πόρου

Αρχαιολογικό Μουσείο Πόρου

Περιοδεύον εκπαιδευτικό πρόγραμμα

Πότε άρχισαν να ταξιδεύουν οι άνθρωποι στη θάλασσα και ποιοι ήταν οι τολμηροί πρωτοπόροι;

Με τι σκάφη ταξίδευαν για να φέρνουν τον περιζήτητο οψιανό από τη Μήλο στην Πελοπόννησο; Πώς ήταν τα ποντοπόρα πλοία των μινωιτών και των μυκηναίων που διέσχιζαν την Μεσόγειο την Εποχή του Χαλκού; Ποιοι συνέταξαν τους πρώτους χάρτες; Ποια ήταν τα επαγγέλματα της θάλασσας; Τι ήταν η ολκάς; Πόσα κουπιά είχε μια τριήρης;

Αυτά είναι μερικά από τα θέματα που παρουσιάζονται στο εκπαιδευτικό πρόγραμμα που έχει θέμα τη ναυσιπλοΐα στη Μεσόγειο από τα προϊστορικά έως και τα ελληνιστικά χρόνια.

Το πρόγραμμα, το οποίο απευθύνεται σε μαθητές της Δ’ τάξης του Δημοτικού, παρουσιάζεται στo Αρχαιολογικό Μουσείο Πόρου

Περίοδος λειτουργίας: Μάιος 2014

«ΕΥΝΟΪΚΟΙ ΟΙ ΑΝΕΜΟΙ ΚΑΙ Η ΘΑΛΑΣΣΑ ΑΚΥΜΑΝΤΗ»

Αρχαιολογικό Μουσείο Αίγινας

Αρχαιολογικό Μουσείο Αίγινας

 

Περιοδεύον εκπαιδευτικό πρόγραμμα

Πότε άρχισαν να ταξιδεύουν οι άνθρωποι στη θάλασσα και ποιοι ήταν οι τολμηροί πρωτοπόροι;

Με τι σκάφη ταξίδευαν για να φέρνουν τον περιζήτητο οψιανό από τη Μήλο στην Πελοπόννησο; Πώς ήταν τα ποντοπόρα πλοία των μινωιτών και των μυκηναίων που διέσχιζαν την Μεσόγειο την Εποχή του Χαλκού; Ποιοι συνέταξαν τους πρώτους χάρτες; Ποια ήταν τα επαγγέλματα της θάλασσας; Τι ήταν η ολκάς; Πόσα κουπιά είχε μια τριήρης;

Αυτά είναι μερικά από τα θέματα που παρουσιάζονται στο εκπαιδευτικό πρόγραμμα που έχει θέμα τη ναυσιπλοΐα στη Μεσόγειο από τα προϊστορικά έως και τα ελληνιστικά χρόνια.

Το πρόγραμμα, το οποίο απευθύνεται σε μαθητές της Δ’ τάξης του Δημοτικού, παρουσιάζεται στo Αρχαιολογικό Μουσείο Αίγινας.

Περίοδος λειτουργίας: Μάιος 2014